زمینه و هدف: تکلیف نامیدن تصویر شیوه ای متداول جهت ارزیابی و درمان اختلالات زبانی در کودکان محسوب می شود. مدت زمان نامیدن تصویر در کودکان طبیعی معیاری مناسب جهت مقایسه این مهارت در کودکان دچار انواع اختلالات زبانی است. هدف از این پژوهش، تعیین مدت زمان پاسخ دهی در تکلیف نامیدن تصاویر اسامی در کودکان طبیعی 4 ساله و مقایسه این مقدار در دو جنس بود. روش بررسی: این پژوهش، یک مطالعه توصیفی و از نوع مقطعی می باشد. در این مطالعه 61 کودک 4 ساله مهدکودک های شهر اصفهان به صورت تصادفی انتخاب شدند. با استفاده از نرم افزار DMDX برای هر کدام از نمونه ها مدت زمان پاسخ دهی به تصویر محاسبه شد. نمونه ها همه یک زبانه و سالم بودند. ابزار پژوهش 15 تصویر از تصاویر آشنا و دو هجایی بود. کودک باید به محض نمایش تصویر بر روی صفحه کامپیوتر آن تصویر را می نامید. از نرم افزار SPSS برای تجزیه و تحلیل استفاده شد.یافته ها: میانگین کل مدت زمان پاسخ دهی 1682.95 محاسبه شده است و میانگین مدت زمان پاسخ دهی در پسران 1656.5 و میانگین مدت زمان پاسخ دهی در دختران1709.4   / Pvalue=56 ومی باشد که نشان می دهد که میانگین مدت زمان پاسخ دهی در دختر و پسر تفاوت معناداری ندارد.نتیجه گیری: کودکان 4 ساله طبیعی در نامیدن تصاویر کلمات دو هجایی به طور میانگین سرعتی معادل 1682.95 دارند که این میزان در دختران و پسران تقریبا" با هم برابر است.

زمینه و هدف: دشواری بازیابی و یا تولید واژگان از مشکلات متداول و مشترک در انواع سندرم های زبان پریشی است. از این رو طراحی آزمونی معتبر که به بررسی این مشکل بر اساس فرآیندهای پردازشی مرتبط و عوامل موثر بر آن می پردازد، حائز اهمیت است. نامیدن در مواجهه تصویر، روشی شاخص برای ارزیابی و درمان نقایص بازیابی واژه است. هدف از این پژوهش تعیین روایی و پایایی آزمون تصویری نامیدن شفاهی برای ارزیابی توانمندی بازیابی واژه بیماران زبان پریش بود.روش بررسی: روایی محتوایی و صوری آزمون که شامل تصویر خطی 115 اسم زبان فارسی بود با نظرسنجی از متخصصان گفتار درمانگر، گرافیست و نقاش بررسی شد. سپس آزمون طی دو مرحله روی 10 بیمار زبان پریش و 30 فرد بهنجار معادل از نظر سن، جنس و تحصیلات اجرا شد. روایی سازه و ثبات درونی آزمون بررسی شد. ثبات بیرونی نیز به شیوه آزمون - بازآزمون سنجیده شد.یافته ها: روایی تمامی آیتم ها از نظر محتوایی و صوری به ترتیب بزرگتر و مساوی 90 و 85 بود. تفاوت بین میانگین امتیازهای بیماران و افراد بهنجار معنی دار بود .(p=0.001) ثبات درونی 0.98 برای آزمون به دست آمد. ضریب تکرارپذیری این آزمون نیز 0.98 بود.نتیجه گیری: آزمون تصویری نامیدن شفاهی از نظر محتوایی، صوری و سازه روا بود. همچنین، ثبات درونی و بیرونی بالایی داشت. بنابراین این آزمون ابزاری معتبر جهت ارزیابی توانمندی نامیدن بیماران زبان پریش با استفاده از مجموعه وسیع و متنوعی از تصاویر است.